De invloedrijke Amerikaanse vakbondsleider en feministische activist Dolores Huerta is overleden in haar woning in Bakersfield, Californië, aan de gevolgen van kanker. Ze werd 96 jaar oud. Huerta geldt als een van de meest invloedrijke vakbondsleiders en iconen van de burgerrechtenbeweging in de Verenigde Staten. Haar familie maakte het overlijden bekend.
Huerta is vooral bekend van de Spaanstalige leus «Sí, se puede!», vrij vertaald «Ja, het kan!». De zin symboliseerde haar overtuiging dat mensen die in actie komen daadwerkelijk verandering kunnen bewerkstelligen. Later werd de Engelse variant «Yes, we can» wereldberoemd door president Barack Obama, die de slogan gebruikte in zijn verkiezingscampagne van 2008. Obama zei bij de uitreiking van de Presidential Medal of Freedom in 2012 blij te zijn dat hij de slogan mocht gebruiken, omdat hij daarmee makkelijk wegkwam: «Met Dolores valt niet te spotten.» Ze ontving tijdens haar carrière talloze onderscheidingen, waaronder deze hoogste Amerikaanse burgeronderscheiding.
Huerta werd in 1930 geboren als Dolores Clara Fernandez in Dawson, New Mexico. Haar vader was mijnwerker en vakbondsactivist die een zetel in het parlement van de staat wist te bemachtigen. Na de scheiding van haar ouders verhuisde haar moeder met haar en haar broers naar Californië. Via haar vroege inzet voor burgerrechten kwam ze in contact met César Chávez. In 1962 richtten zij samen de National Farm Workers Association op, die later uitgroeide tot de United Farm Workers of America.
Jarenlang behoorde Huerta tot de belangrijkste leiders en onderhandelaars van de organisatie. Haar doorbraak kwam toen zij en Chávez Filipijnse plukkers mobiliseerden voor de vijf jaar durende «Delano-druivenstaking». Samen onderhandelden zij over collectieve arbeidsovereenkomsten met grote landbouwbedrijven en dwongen zij baanbrekende zorgregelingen en secundaire arbeidsvoorwaarden af voor landarbeiders. Huerta kwam op voor de rechten van arme landarbeiders en zette zich later ook in voor vrouwenrechten, gendergelijkheid en het milieu.
Dit jaar onthulde Huerta dat zij in de jaren zestig seksueel was misbruikt door Chávez. Hieruit kwamen twee kinderen voort die door anderen werden opgevoed. Zij had dit geheim zestig jaar lang bewaard, ook nadat haar misbruiker in 1993 overleed. Na haar onthulling werd de naam van Chávez verwijderd van de feestdag die voor de Spaanstalige gemeenschap in meerdere staten een bron van trots was. Een bord bij het César Chávez Park in Denver werd met een zeildoek bedekt, en iemand plaatste er een handgemaakt bord overheen met de tekst «Dolores Huerta Park».
Ook op hoge leeftijd bleef Huerta deelnemen aan protesten en moedigde zij activisten aan zich uit te spreken over racisme, armoede en de rechten van vrouwen en de LGBTQ+-gemeenschap. In de documentaire uit 2025 zei zij: «We willen onze kinderen een erfenis van rechtvaardigheid meegeven. Geen juwelen, bezittingen of geld, want daar gaan ze alleen maar over ruziën.» Het belangrijkste, aldus Huerta, is hen de liefde voor rechtvaardigheid mee te geven.
3