Europese defensiebedrijven worden in toenemende mate het doelwit van Russische digitale aanvallen. Dat blijkt uit berichtgeving over de groeiende cyberdreiging voor de sector. Een nieuwe wet verplicht Nederlandse defensiebedrijven om hun digitale beveiliging op orde te brengen. Daarnaast klinkt de roep dat Europa duidelijker moet maken dat cyberaanvallen niet acceptabel zijn.
De dreiging raakt niet alleen grote spelers, maar ook kleinere bedrijven in de defensieketen. Als voorbeeld wordt genoemd het bedrijf Destinus in Hengelo. Volgens een betrokkene zullen de Amerikanen niet opkomen voor een dergelijk bedrijf. «De Amerikanen gaan echt niet opkomen voor Destinus in Hengelo. Dat moeten we zelf doen», zo klinkt het. Dat onderstreept dat Europese landen zelf verantwoordelijkheid moeten nemen voor de bescherming van hun defensie-industrie.
De nieuwe wetgeving betekent dat Nederlandse defensiebedrijven moeten aantonen dat hun beveiliging op peil is. De maatregel komt op een moment dat de digitale aanvallen vanuit Rusland toenemen. De Europese Unie staat voor de vraag hoe zij hierop reageert. Naast technische maatregelen zou er een duidelijke politieke grens moeten worden getrokken: cyberaanvallen mogen niet zonder gevolgen blijven.
Experts wijzen erop dat de gevolgen van cyberaanvallen verder reiken dan alleen de direct getroffen organisatie. De samenleving is in toenemende mate afhankelijk van digitale infrastructuur. Een aanval op een supermarktketen kan een voorbode zijn van aanvallen op ziekenhuizen, banken en andere essentiële diensten. «Als we zo doorgaan, is het een kwestie van tijd voordat ziekenhuizen, banken en andere essentiële diensten worden getroffen», waarschuwen zij.
De combinatie van een groeiende Russische dreiging en de toenemende afhankelijkheid van digitale systemen maakt de beveiliging van defensiebedrijven urgent. De nieuwe wet is een eerste stap, maar volgens betrokkenen is een bredere Europese aanpak nodig. Het gaat niet alleen om het beschermen van individuele bedrijven, maar om het afschrikken van aanvallen. Duidelijkheid over wat Europa accepteert en wat niet, is daarbij essentieel.
De vraag is of de nieuwe verplichtingen voldoende zijn. Defensiebedrijven zullen moeten investeren in hun digitale weerbaarheid. Tegelijkertijd blijft de politieke druk nodig om cyberaanvallen als een ernstige schending te behandelen. De oproep om een grens te trekken is dan ook niet alleen een technische kwestie, maar vooral een politieke.
1