Fatima-Zahra El Mansouri is door koning Mohammed VI benoemd tot premier van Marokko. Het is voor het eerst dat een vrouw deze functie in het Noord-Afrikaanse land bekleedt. De benoeming volgt op de parlementsverkiezingen van vorige week, die werden gewonnen door haar partij, de Partij voor Authenticiteit en Moderniteit (PAM).
El Mansouri is een prominent lid van de PAM en heeft een lange staat van dienst in de Marokkaanse politiek. In het vorige kabinet was ze minister van Ruimtelijke Ordening en Huisvesting. Sinds 2021 is ze burgemeester van Marrakech, de vierde stad van het land. Die functie bekleedde ze eerder al in 2009, toen ze de eerste vrouwelijke burgemeester van de «rode stad» werd.
De PAM behaalde bij de verkiezingen 97 van de 395 parlementszetels. De partij maakte ook deel uit van het vorige kabinet, dat werd geleid door premier Aziz Akhannouch van de RNI. Zijn partij viel terug van 102 naar 66 zetels. El Mansouri moet nu een coalitie gaan vormen.
Voor de verkiezingen werd al gespeculeerd over de premierskandidaat van de PAM. De verwachting was dat partijvoorzitter Faouzi Lekjaa, tevens voorzitter van de Marokkaanse voetbalbond, premier zou worden. Marokko is een van de gastlanden van het WK voetbal in 2030. Lekjaa was al minister, maar hij is gepasseerd.
Dat een vrouw premier kon worden, was in Marokko al onderwerp van gesprek op straat en op sociale media. Het land kent nog altijd sterke patriarchale structuren, hoewel vrouwen de afgelopen decennia op politiek vlak aan terrein hebben gewonnen. De eerste reacties op het nieuws zijn gemengd. Vooral vrouwen reageren positief op sociale media. «Eindelijk een vrouw die het land gaat leiden», is te lezen in reacties. Daar staan ook opmerkingen tegenover als «als we kritiek op haar leveren, komt dan de vrouwenorganisaties op ons af?»
De benoeming betekent niet dat El Mansouri de politieke koers van Marokko bepaalt. Koning Mohammed VI heeft binnen het Marokkaans staatsbestel omvangrijke bevoegdheden en speelt een centrale rol op strategische beleidsterreinen als buitenland en binnenlandse veiligheid. Aan de regering is de taak om de politieke koers uit te voeren.
2