Stichting Donorkind stelt de Nederlandse massazaaddonor Simon juridisch aansprakelijk voor de schade die hij heeft veroorzaakt met het verwekken van bijna 200 kinderen. De stichting, die namens ruim dertig ouders spreekt, wil daarmee afdwingen dat Simon zich niet meer als donor aanbiedt. Als hij dat toch doet, moet daar een boete op staan. Ook eist de stichting een schadevergoeding voor de ouders.
Simon meldde onlangs in een brief aan ouders dat hij minstens 199 kinderen heeft verwekt, veel meer dan de 121 die eerder bekend waren. Die verklaring verspreidde hij via een groepsapp met daarin ruim 35 ouders. Dat is lang niet alle ouders van kinderen die met zijn zaad zijn verwekt. In de verklaring stelt hij dat 172 kinderen in Nederland zijn geboren uit zijn donaties. De andere kinderen werden geboren in Duitsland, België en een ander Europees land. Simon verklaarde dat hij geen sperma meer doneert.
Ties van der Meer, voorzitter van Stichting Donorkind, wil eerst met Simon in gesprek om samen juridische afspraken te maken. Als dat niets oplevert, komt het tot een juridische procedure. Volgens Van der Meer doen de ouders en de stichting wat de overheid en klinieken hebben nagelaten: grenzen stellen aan een massadonor. Hij benadrukt dat de ouders meer nodig hebben dan een belofte dat het stopt. Daarnaast vindt de stichting dat Simon moet erkennen dat kinderen en ouders kosten moeten maken voor iets dat hij heeft gedaan.
Advocaat Marjolein van Rest, die de stichting bijstaat, zegt dat massadonoren moeten beseffen hoe schadelijk hun handelen is. Een andere raadsman, Mark de Hek, verwijst naar een doneerverbod dat in 2023 door de rechter werd opgelegd aan massadonor Jonathan M. In die zaak oordeelde de rechter dat er een verbod moest komen, onder meer vanwege de psychosociale risico's en het risico op incest als donorkinderen te veel halfbroers en -zussen hebben. Volgens De Hek volgt uit die uitspraak dat het gedrag van Simon onrechtmatig is en dat een doneerverbod met dwangsom kan worden opgelegd. Tot boetes hoeft het niet te leiden, benadrukt de advocaat. We willen hem eerst uitnodigen om hier samen afspraken over te maken, in het belang van de kinderen.
Een spermadonor mag bij maximaal twaalf gezinnen doneren. Dat is vorig jaar vastgelegd in de donorwet. Eerder gold een maximum van 25 kinderen, maar dat was een richtlijn voor fertiliteitsklinieken, geen wet. Massadonoren kunnen tot problemen leiden, omdat hun kinderen zich psychologisch moeten verhouden tot tientallen of soms honderden broertjes en zusjes. Normaal contact ontwikkelen met hun donorvaders is voor die kinderen lastig, zeker als de donor zelf de moeder en de kliniek heeft misleid. Daarnaast is ontspannen daten zonder dna-test voor deze kinderen lastig, omdat er een redelijke kans is dat ze contact hebben met een bloedverwant.
Uit eerdere berichtgeving bleek dat de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd en de beroepsgroep van gynaecologen NVOG al in 2017 wisten dat Simon een massadonor was. Ook het ministerie van Volksgezondheid wist al jaren dat hij een massadonor was, maar actie bleef uit. Vorig jaar werd bekend dat door fouten van klinieken zeker 85 massadonoren zijn gecreëerd. De stichting hoopt met de juridische aansprakelijkstelling een einde te maken aan de situatie en duidelijkheid te bieden aan de betrokken gezinnen.